Voor een hond is het belangrijk dat hij weet waar hij 'staat' binnen een gezin.
Zoals honden vroeger in roedels leefden is het gezin sinds jaar en dag de nieuwe roedel.
In een roedel liggen de verhoudingen héél duidelijk. Ook in de gezinsroedel moet de hond weten wat zijn rang is dus, wie er boven hem staan.
Van een gezinslid dat door de hond wordt beschouwd als ranghogere, zal de hond veel meer accepteren dan van een gezinslid dat (in de ogen van de hond) ranglagere is.
Dit is vanuit de hond bekeken volstrekt normaal.
Om als groep te kunnen samenwerken om zo te kunnen overleven (we spreken nu over wolven en honden) is het belangrijk dat een ieders rol binnen de groep duidelijk is en dat een ieder zich houdt aan de - natuurlijke - regels die daarbij horen.
Een hond ziet een kind niet zoals hij een volwassene ziet: kinderen tot circa 10 jaar zullen door een hond zelden als ranghoger worden erkend. Een precieze leeftijdsgrens is niet aan te geven omdat dit zowel afhangt van het karakter van de hond (hoe dominant dan wel onderdanig is hij) als van het gedrag van het kind .
Eén van de rechten die volgens de natuur van de hond hoort bij het ranghoger zijn, is dat je het recht hebt om een ranglagere te corrigeren wanneer deze zich niet houdt aan de regels die horen bij de rol van de ranglagere.
Alle gebaren die een hond als dominant ervaart zijn in de natuur ongepast.(Dominante gebaren zijn onder andere alle gebaren van bovenaf: over de hond heen hangen, over zijn kop en/of rug aaien, boven op hem proberen te gaan zitten, omhelzen (!) en dergelijke.
Ook onnatuurlijk voor de hond is het wanneer een ranglagere een 'prooi' (eten, botje, speeltje) van de ranghogere zou willen afpakken.)
Gelukkig is het niet zo dat iedere hond elk kind dat een dominant gebaar maakt of een speeltje van de hond (af)pakt het kind zal corrigeren.
Er zijn héél wat honden die veel accepteren van een kind.
Maar om de situatie binnen een gezin zo veilig mogelijk te houden kun je stellen dat de hond een kind niet als ranghogere erkent. Dus het kind vanuit uit zijn natuurlijke gevoel ook mag terechtwijzen.
En dat kan, hoeft niet, héél fout aflopen . De hond heeft dan vanuit zijn optiek niets raars gedaan. Hij heeft gereageerd vanuit zijn hond-zijn !Op basis van deze wetenschap, adviseren wij u om uw kinderen zo vroeg mogelijk te leren om:
• Nooit zelf naar de hond toe te gaan maar alleen aandacht te geven aan de hond als deze op eigen initiatief naar het kind toekomt.
• Niet bij de hond in de mand gaan liggen.
• De hond alleen te aaien en te knuffelen op een manier die de hond zelf prettig vindt (dus nooit stevig omhelzen, kleine hondjes niet oppakken, nooit aan de oren, poten of de staart trekken en dergelijke);.
• Alleen onder uw begeleiding en pas als het kind daar oud genoeg voor is met de hond te spelen.
• Geschikt zijn dan alleen spelletjes die niet kunnen uitlopen in een machtsstrijd, dus geen vecht- en trekspelletjes maar wel zoek- en apporteerspelletjes.
Deze basis regels zijn zowel van toepassing op de omgang van uw kind met de eigen hond, als op de omgang met een vreemde hond.Spelen met Uw hond .
• Spelen met de hond is een belangrijk onderdeel van de relatie tussen u en uw hond.
• Het is plezier voor twee
• Het voorkomt dat de hond zich gaat vervelen en zichzelf gaat vermaken. Het gevolg kan probleemgedrag zijn.
• De band met de hond wordt er steviger door. Honden zijn in het gezin in de regel dol op diegene die het meest met ze speelt.
• De rangorde wordt duidelijk omdat alle spelletjes door u als eigenaar worden begonnen maar ook worden gestaakt. U bent de roedelleider en bepaald wanneer er wel of niet word gespeeld. Ga er dus ook niet op in als de hond b.v met een bal naar u toekomt en het spel wil afdwingen. Stuur hem even naar z'n plaats en neem dan zelf het initiatief. Dat kan al vlak daarna zijn.
• Houd het speelgoed waarmee u samen met de hond speelt altijd apart van het andere. Hij ziet het dan als uw speeltje.
• Heeft u een dominante bezitterige hond laat dan niets liggen. Als u het spel staakt moet de hond ook door hebben het niet zijn speelgoed is maar dat u het als roedelleider 'uitleent'.
• Ga nooit met uw hond de strijd aan om een speeltje. De kans dat u verliest is groot en leidt tot excessief dominant gedrag naar u met alle eventuele gevolgen van dien.