De Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga (Dieren- en Plantenbeschermingsvereniging van Málaga) dateert uit de 19e eeuw (1876).
In de loop van de geschiedenis is de vereniging verschillende keren van naam veranderd, maar de missie is nooit veranderd: dieren en planten helpen en beschermen.In 1969 werd de vereniging officieel uitgeroepen tot een entiteit van openbaar nut door het ministerie van Binnenlandse Zaken, en in 2002 werd het erkend als officieel Samenwerkende entiteit van de gemeenteraad van Málaga. Elk jaar tekent Sociedad Protectora een samenwerkingsovereenkomst met de gemeenteraad, die zich ertoe verbindt 10 dieren per maand uit het gemeentelijk dierenasiel (de perera = dodingsstation) te redden en bij hen te brengen.
Het is de prioriteit van het asiel om deze dieren uit de perera te redden en voor hen een liefdevol thuis te vinden. Het asiel moet een tijdelijk thuis zijn, geen permanent thuis. Alle dieren verdienen een huis en een gezin om van hen te houden.
In de praktijk komen er veel meer dan 10 dieren per maand uit de perera waarvan er altijd een aantal ziek, gewond of bejaard is. Er zijn momenteel (oktober 2025) 14 medewerkers die voor meer dan 600 dieren zorgen (380 honden, 150 katten, 80 schildpadden en 5 duiven). De dieren worden 24 uur per dag, 365 dagen per jaar verzorgd. De maandelijkse (onderhouds)kosten van het asiel bedragen
€ 40.000 De Gemeenteraad draagt € 80.000 per jaar bij en de overige benodigde gelden komen uit lidmaatschapsopbrengsten (van ongeveer 800 leden), donaties en nationale en internationale adopties. Kosten zijn erg hoog mede omdat in de afgelopen jaren het aantal dierenartsbezoeken en operaties (oogheelkunde, dermatologie, traumatologie) toegenomen zijn, omdat veel dieren in zeer slechte conditie gered worden. Het asiel wordt ook regelmatig geconfronteerd met gevallen van leishmaniasis, dat vaak voorkomt in de regio en wat aanzienlijke behandelingskosten met zich meebrengt. 
Naast het redden, verzorgen en bevorderen van de adoptie van dieren, voert het asiel ook educatieve en bewustmakingscampagnes op basisscholen en middelbare scholen. Ook worden bejaardentehuizen bezocht om vreugde te brengen aan ouderen en de missie van het asiel te delen. De medewerkers organiseren ook rondleidingen door hun asiel, waarbij bezoekers meer te weten komen over hoe zij te werk gaan en om de dieren van dichtbij mee te maken.
Bewustwording creëren over mededogen en de juiste behandeling van dieren is een van de kernwaarden van het asiel. Helaas is dit hard nodig gezien de dagelijkse realiteit waarmee de asielmedewerkers te maken hebben. Regelmatig worden er nestjes pasgeborenen achtergelaten bij de deur of binnengebracht door particulieren. Het is hartverscheurend om zoiets te zien. Kleine, fragiele en weerloze wezens die worstelen om te overleven - en zelfs pijnlijker om te weten dat ze het niet allemaal halen. De medewerkers proberen niet na te denken over de teefjes waar de puppy’s vaak worden weggehaald en als gevolg daarvan last krijgen van mastitis (borstontsteking). In de ogen kijken van de honden die door hun families zijn achtergelaten - met allesoorten excuses - is een van de moeilijkste dingen waar ze mee te maken hebben. De dieren begrijpen niet waarom hun leven plotseling is veranderd. Maar misschien wel de meest pijnlijke gevallen zijn de oudere dieren waarvan de eigenaren zijn overleden en die vervolgens gewoon weggegooid worden alsof ze er niet meer toe doen.
Kijk voor meer informatie op hun eigen website of Facebook.
Maart 2026
