nl en es
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Alles is vreemd voor mij.

Bedankt dat ik bij u mag komen wonen daar ben ik erg dankbaar voor.
Maar er zijn een paar dingen die jullie echt moeten weten over mij.
Ik ben net aangekomen en ben nog een beetje in de war.
Weet ook nog niet goed wat er van mij verwacht wordt, jullie vinden mij allemaal heel lief en willen knuffelen. Schrik niet als ik dit eng vind, ik ben dit niet gewend. Misschien wil ik wel proberen te ontsnappen het is allemaal zo vreemd voor mij.
Ik krijg een riem en een tuig om en er zit een label bij, mijn baasje zet daar gelijk ons telefoon nummer in.

Tuigje1


Dit moet ik ook echt dragen voor mijn veiligheid en die van anderen. Je moet er toch niet aan denken omdat ik nog niets gewend ben, dat ik los raak omdat ik in paniek ineens een ruk aan de riem kan geven. Haal mij ook dubbel aangelijnd de auto uit als we thuis zijn, want zo zijn er ook al een hoop vriendjes van mij ontsnapt.
Want ik zal best in het begin nog veel schrikken. Als ik dan los van de riem of tuig ben, ga ik hard lopen en zwerven en loop in paniek overal naar toe en kijk ook niet goed uit want die dingen die hier rijden ben ik niet gewend, in het asiel heb je dat niet.

Tuigje2

Iedereen moet gaan zoeken en ik loop in paniek maar verder en verder.
Dan ben ik zo in paniek dat ik niets meer hoor en zie.
Dus laat mij dubbel aangelijnd uit, dat heb ik echt nodig. Ik wil dat niet maar ik ben nog zo onzeker en voor sommige dingen angstig en dan wil ik weg. Maar als jullie doen wat er gezegd wordt, dubbel aanlijnen, dan hebben we allemaal rust en ben ik veilig.
Een hoop van mijn vriendjes hun baasjes hebben niet geluisterd en denken dat het onzin is, ze hadden al vaker een hond gehad.
Maar die kunnen het nu niet meer navertellen omdat ze los geschoten zijn en door hun angst onder een auto gekomen zijn. Of dagen hebben gelopen voordat ze gevangen zijn.
Maar een Podenco heeft nu eenmaal een gebruiksaanwijzing, maar we zijn zo lief
De bedoeling was lekker veilig bij jullie zijn en een veilig thuis, daarom ben ik nu hier.
In het begin vind ik het fijn kleine stukjes bij het huis te lopen zodat ik rustig de omgeving kan leren kennen en mij vertrouwd ga voelen in de buurt.
Laat mij AUB niet loslopen de eerste maanden of misschien duurt het wel wat langer of kan ik helemaal niet los. Maar aan een hele lange lijn lopen vind ik ook heel leuk hoor!!
Ik ben al blij dat ik bij jullie mag komen wonen en hoop daar zo lang mogelijk van te genieten.

En echt geloof me als ik zeg, luister aub naar mij.
Lees dit echt heel goed door dan kunnen we jaren plezier hebben van elkaar.
Uiteraard geldt dit verhaal niet alleen voor mij en mijn Podenco vriendjes, maar ook voor heel veel vriendjes van andere hondenrassen uit de asielen in binnen- of buitenland.

Wil je een rolriem gebruiken doe dan even dit foefje, want anders schrik ik zo als de katrol die achter mij aankomt en zet ik het ook op een lopen en zo kan ik ook niet weg lopen.
Omdat ik altijd vast blijf zitten aan je pols.
compituigjes

Nu lijkt dit allemaal heel veel, maar je moet je eens voorstellen, dat je zelf ineens in een vreemde stad wordt neergezet en ze willen je gelijk knuffelen en slepen je gelijk overal mee naar toe. Je moet alles maar ondergaan en goed vinden, ik weet zeker dat jullie dit ook niet prettig zouden vinden.
Evalien de Ruiter uit naam van alle Podenco’s.
Voorzitter Stichting Podencoworld

GEEF ONS EEN VEILIG THUIS!!!!