"Eind oktober vorig jaar hebben wij afscheid moeten nemen van onze Duitse herder, Doc. Na een tijdje ging het toch weer kriebelen voor een hond. Een vriendin van ons heeft, ook via Podencoworld, een super lieve Podenco geadopteerd, zo’n 5 jaar geleden. Onze vorige hond en haar hond waren beste maatjes. Hierdoor waren we bekend geworden met het ras. Met de gekke bokken sprongen bij blijheid, met zich identificeren als koe zodra ze gras zien en de super trouwheid, oftewel je krijgt een nieuwe schaduw erbij. En vergeet je tennisarm in combinatie met overbelaste pols niet van de vele kriebeltjes en aaitjes die je moet uitdelen.
Eind maart kwam Navi op de site en zijn foto’s spraken mij meteen aan. Dat koppie, ik was direct verliefd. Zijn karakter omschrijving was ook nog eens geheel passend bij ons gezin, dus dit moest hem worden. Ik moest nog even geduld hebben, wat er stond nog een vakantie op de planning. Maar zodra we terug waren direct het aanmeldformulier ingevuld. Al snel na het invullen contact gehad voor een telefonische intake. Zo’n 3 kwartier telefonisch gesproken over de voor- en nadelen. Over ons huis, woonomgeving, ons werk, de procedure en alles wat je maar kan bedenken wat te maken kan hebben bij het adopteren van een hond via Podencoworld is ter sprake gekomen. Ik vond het een heel aangenaam gesprek. Daarna is er een huisbezoek geweest, ook dit was helemaal goed. Toen ging het wachten beginnen, wanneer zou er iemand naar Nederland vliegen en Navi, die inmiddels Diesel heet, mee kunnen en willen nemen.
Op 2 juni was het zover. Midden in de nacht kwam hij aan op Schiphol. Vol spanning waren wij natuurlijk veel te vroeg en dan duurt wachten echt wel lang. De begeleidster hier was heel gezellig en we hebben de tijd volgekletst. Uiteindelijk werd het wachten beloond en 't was ook hier echt liefde op het eerste gezicht. Natuurlijk was Diesel wat verlegen en teruggetrokken. Stel je voor dat je niet begrijpt wat er allemaal gebeurt en je wordt in een hokje gestopt in Spanje, in een vliegtuig gezet, op een karretje gereden en dan ineens allemaal lieve, vrolijke, blije Hollands sprekende mensen voor je hok en ben je in Nederland. Toen van Schiphol af in de auto en naar huis, een ritje van een half uurtje.
Thuis... Diesel was nog nooit in een huis geweest, dus ook dit was allemaal nieuw. Waarom mag je niet op de aanrecht en de keukentafel springen? Wat is dat voor groot zwart scherm waar beeld en geluid uitkomt en de koffiemachine met verse bonen. Ja leuk, t ruikt lekker, maar Diesel sprong er met 4 poten tegelijk tegenaan. Ik ben op de bank gaan zitten en heb hem zoveel mogelijk laten gaan en laten ontdekken. Na een paar uur werd hij rustiger. De eerste dagen stonden in 't teken van wennen, ontdekken en bijslapen. Gelukkig had hij snel door dat ik heel erg blij werd als hij zijn plas en poep buiten deed, dus dat was binnen de 24 uur voor elkaar. Laten we zeggen dat hij open staat voor lieve woordjes. Diesel was bang van alles, erg schrikkerig. Zijn verleden laat zijn sporen na.
Na 9 dagen bij ons hebben we de schrik van ons leven gekregen. Ondanks sluizen en deuren is Diesel toch naar buiten geglipt. Hij en wij hebben echt een engeltje op onze schouder gehad, want hij heeft 8 km door de stad gerend, over drukke kruispunten en hele drukke stukken. Dit alles in blinde paniek. Dat hij niet is aangereden of een ongeluk heeft veroorzaakt is een wonder. En een nog groter wonder is dat we hem binnen een uur konden pakken in een weiland een wijk verderop. Daar stond hij gras te eten en mijn dochter (13) kon hem bij zijn halsband pakken.Ik pleit echt voor de tracker, want zonder de tracker hadden wij hem nooit kunnen achtervolgen/vinden. Podenco’s zijn echt vliegensvlug en watersnel, zeker als ze angstig zijn.
De eerste 2 weken had ik ochtenddienst met Diesel, zijn dagen begonnen om 5 uur in de ochtend. Dan was hij wakker en ging hij zachtjes piepen en urenlang ijsberen. Na een week of 3 wist hij dat 5 uur echt te vroeg is, dat ik dan niet het gezellige, vrolijke vrouwtje ben. En dat als hij uitslaapt en om 7.30 komt dat ik dan wel heel gezellig doe.
Podenco’s zijn zo ontzettend gevoelig en met lieve woordjes en aaitjes hebben wij nu al zoveel bereikt. Ik ben dan ook echt trots op Diesel en stiekem ook op mezelf. Hij is pas 4 weken bij ons, maar hij hoor er al helemaal bij. Natuurlijk zijn er nog dingetjes, maar wat is nou 4 weken. Dit is een topmatch en ik ben ontzettend dankbaar voor de vrijwilligers van Podencoworld. Zonder jullie hadden wij Diesel niet gehad en dat zou echt een gemis zijn."
Wil je Diesel volgen? Dat kan op Instagram: @dieselpodenco.
september 2026