Lanza woont nu bijna 8 jaar bij ons. Ze was 2 toen ze bij ons kwam wonen, in Terneuzen. In november hebben we haar opgehaald op Rotterdam airport, ze is toen vertrokken vanaf Malaga.
Ik weet dat ze is gevonden onder een boom op het platteland, gedumpt met een gebroken pootje. Eenmaal thuis is ze in de bench gaan slapen en dat heeft ze nog best lang gedaan. Ik denk dat het wel veilig voelde voor haar. Ik had er een zacht mandje in gezet. Ik vond het zo knap dat ze gelijk zindelijk was! Ze kon het ook zo goed vinden met de poezen. Daar was ze zo lief voor, eentje mocht ook naast haar in de mand slapen.
Buiten wandelen was een probleem omdat ze zo bang was voor andere honden. Ik heb hulp gezocht en gekregen van een mevrouw met een hondenschool die zelf ook in Spanje in het asiel had gewerkt. Zij zei toen “ze is van de hel in de hemel gekomen”. Een hele omschakeling natuurlijk. Dat is uiteraard even wennen. Eigenlijk hadden we allebei baat bij deze therapie, ik moest ook weten wat ik moest doen om haar te helpen.
Langzaam maar zeker is dat steeds beter gegaan. Veel geduld en liefde heeft gewerkt! Vorig jaar brak haar pootje opnieuw maar na operatie en revalidatie is ze weer fit en geniet van (niet te lange) wandelingen door het bos en over het strand. Uiteraard is het (zoals een Podenco betaamd) muizen vangen (in het natuurgebied naast ons huis) een geliefde hobby. Het springen en kwispelen is grappig om te zien. Verder is ze altijd blij als er mensen op bezoek komen en gaat heel graag met de andere hondjes van de uitlaatservice op pad. Lanza geniet van het leven (en kip en snacks) en hopelijk is ze nog heel lang bij ons. We hebben het getroffen met elkaar ❤️
juli 2026