Veleta
Toevoegen aan favorieten
Omschrijving
La Huelle Verde Olvera
Input 24 februari 2026:
Veleta zwierf rond op het platteland in de buurt van een dorp. De persoon die haar zag, gaf haar eten en ze wachtte altijd op hem om haar te voeren en met hem te wandelen. We wisten niets meer totdat hij haar op een dag vond met een gewonde poot. Toen vroeg hij ons om hulp. Het was heel verdrietig, want als we haar eerder hadden kunnen helpen, was alles veel makkelijker geweest…
We hebben haar meteen naar de dierenarts gebracht en daar bleek dat ze een gebroken poot had. Ze is geopereerd en heeft een paar maanden bij een pleeggezin gewoond om te herstellen. Daar woonde ze samen met drie katten, maar zonder andere honden. Ze herstelde heel goed van de operatie in dat huis, maar ze leek niet helemaal op te bloeien. Ze was bang voor alles en probeerde zich steeds in een kamer te verstoppen.
Afgelopen september is ze naar een nieuw huis verhuisd met meer honden, en sindsdien gaat het veel beter. Ze is nog steeds een beetje verlegen in de buurt van vreemden en schrikt van nieuwe geluiden, maar ze vertrouwt het gezin en voelt zich erg op haar gemak bij haar gezelschap, vooral als er andere, speelsere honden op bezoek komen.
Veleta heeft een andere hond nodig om zich veilig te voelen. Ze slaapt graag naast haar soortgenoten en imiteert al hun gedrag. Haar pleegzusjes zijn ouder en niet meer zo speels, maar als ze bezoek krijgt van jongere honden, speelt ze heel graag met ze. Ze kan goed overweg met katten. Tijdens haar eerste pleeggezin woonde ze samen met drie katten.
Veleta is in het begin een heel verlegen meisje, maar zodra ze weet dat het gezin haar nooit kwaad zal doen, bloeit ze op tot een heel aanhankelijk meisje. Veleta heeft een geduldig gezin nodig met enige ervaring met wantrouwende honden, dat graag wandelt in het bos. Nooit in een grote stad. Het is ook belangrijk voor haar om een andere hond te hebben om van te leren en mee te spelen.
Veleta is een heel gezond meisje. Haar eerste bloedtest wees op mogelijke leishmaniasis, waarna ze een paar maanden met allopurinol werd behandeld. De tweede bloedtest was negatief, dus geven we haar elke drie maanden Leiguard (domperidon) om er zeker van te zijn dat ze de ziekte niet ontwikkelt. Dit is belangrijk gedurende een jaar. Daarna kan ze ermee stoppen.