nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Inmiddels help ik de podenco’s zo’n tien jaar, sinds 2006 onder de naam Podencoworld. Op 4 oktober 2011 is Podencoworld geregistreerd als stichting.

Tien jaar geleden had ik nog nooit gehoord van een Podenco, op het moment dat ik op zoek ging naar een ander hondje voor mijn nicht Evalien, kwam ik in aanraking met dit geweldige hondenras. Mijn interesse was gewekt en ik las alles wat ik over de podenco’s kon vinden. Op dat moment was het nog een vrij onbekend ras en er was toen weinig informatie beschikbaar, zeker in het Nederlands.

Toch werd het mij als snel duidelijk dat het een heel bijzonder en eeuwen oud ras was met een vriendelijk karakter. Ik was gelijk verkocht door de karakteristieke flaporen en de glimlach waarmee veel van hen de wereld lijken toe te lachen. Pas later kwam ik erachter dat achter die glimlach heel veel leed verborgen lag.

Na overleg met Evalien besloot zij Chica te adopteren. Chica was gevonden bij een vuilnisbak en trachtte op straat te overleven. Eenmaal in Nederland leefde zij helemaal op en was de vrolijkheid zelve, het geluk straalde van haar af. Aan haar tijd als straat hondje werden we de eerste tijd nog vaak herinnerd omdat zij veel interesse bleef tonen in vuilniszakken op straat en binnen in huis was het een geniale pikkedief die als je het even niet oplette de karbonades van tafel snaaide.

Uiteraard wilden we meer weten over de achtergrond van Chica dus gingen wij op bezoek in het asiel in Spanje. Ter plekke zagen wij een heel zielig en angstig podenco pupje, doodsbang voor mensen verstopte zij zich in een hoekje van de kennel. Het was duidelijk dat zij een trauma had. Dit kansloze hondje wilden wij helpen en is later uitgegroeid tot het gezicht Podencoworld. Bonita staat afgebeeld op het logo van Podencoworld en is een van de belangrijkste redenen dat wij podenco’s zijn gaan helpen. Bonita is hoogstwaarschijnlijk opgehangen geweest en heeft in haar verleden de mens van zijn slechtste kant gezien. Heden ten dage is Bonita een trotse podenco, haar ogen hangen niet langer, staan fier omhoog en haar ogen stralen. Haar achterdocht naar vreemden zal altijd blijven, maar dit eens kansloze hondje is op haar manier gelukkig, in Spanje had ze het zeker niet gered.

Wat later heb ik zelf een podenco pup geadopteerd, kleine Lili, die bij de buren van Evalien in de opvang verbleef. Lili was bang voor mannen, het gekke was dat toen zij op bezoek kwam bij Chica en Bonita, zij direct bij mij op schoot sprong. Sindsdien zijn we onafscheidelijk en wil ze altijd liefst zo dicht mogelijk bij mij in de buurt zijn. Dit houdt in dat zelfs als ik een bezoek naar het toilet breng, zij de deur weet te openen om maar bij haar baasje te kunnen zijn. Lili is een vrolijke flierefluiter, ooit is ze in Spanje samen met haar zusje afgedankt in een doos en bij het vuilnis gezet, voor mij betekent ze alles en zou niet zonder haar kunnen. Ze heeft een erg groot jachtinstinct en als ik niet oplet springt ze in de sloot om achter de eenden aan te gaan. Ooit heb ik haar moeten redden omdat ze het ijs opliep en door het ijs zakte, ze ging kopje onder en ik bedacht me geen moment. Ze bevond zich zo’n twintig meter uit de kant, ik sprong op het ijs en heb met mijn vuisten het ijs moeten breken terwijl ik wegzakte in de modder. Paarsblauw stond ik later met haar onder de douche, binnen twee minuten liep ze al weer spelend door het huis, terwijl ik dagenlang bij moest komen van haar avontuur. Het is in ieder geval nooit saai met podenco’s, altijd valt er wel wat te beleven door die rare fratsen van hen.

Zo’n viif jaar geleden heb ik via Podencoworld een relatie gekregen met mijn vriendin Patricia. Zij had Wikky geadopteerd via Podencoworld. Toen Wikky in Nederland aankwam, was zij erg schuw en was altijd bang dat zij iets verkeerd deed. Zij liep met haar staart tussen haar benen en vond alles eng, zeker mannen. Met veel liefde en geduld heeft Wikky een grote metamorfose ondergaan. Ze komt nu zelf vragen om aangehaald te worden en ligt met een tevreden glimlach op de bank te slapen. Samen met Wikky en Lili vormen wij een gelukkig gezin.

In Spanje hebben zij helaas nog steeds vrijwel geen kans op een beter leven, men ziet hen als jachthonden en niet als huisdieren. Het gevolg is een leven vol ellende. Om duidelijk te maken wat het leven van een Podenco in Spanje inhoudt, heb ik meegewerkt aan een boek:

http://www.podencopost.com/2014/06/from-pyramid-to-perrera-the-story-of-the-podenco-ebook-now-on-sale.html#more

In de loop der jaren hebben wij meer dan twee duizend Podenco levens ten goede kunnen veranderen. Als de grondlegger van Podencoworld kan ik alleen maar trots zijn op al degenen die zich geheel belangeloos met hart en ziel voor deze arme zielen inzetten.  

Update augustus 2016 Wikky is helaas enige tijd geleden overleden, na zes gelukkige jaren in Nederland. Ze is uiteindelijk 14 jaar geworden. Vijf weken geleden hebben we besloten om Gaya te adopteren, een prachtige Podenco Canario dame uit het asiel van Tierra Blanca. Ze was erg mager bij een schofthoogte van 69 cm, inmiddels is ze een paar kilo aangekomen. Gaya heeft haar plekje in ons gezin inmiddels gevonden, ze heeft de tijd van haar leven na meer dan vier jaar in het asiel.

gaya

dogstars