nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

16 september 2022

VAKANTIE IN FRANKRIJK

Beste lezers,

Wij zijn terug uit Frankrijk! Eindelijk. Het was nog even de vraag of we terug konden komen aangezien we autopech hebben gekregen en er een geheel nieuwe startmotor in onze auto moest. Nu weet ik niet hoe dit bij jullie geregeld is, maar op het Franse platteland waren er geen startmotoren op voorraad. Ook geen huurauto’s overigens. En al helemaal niet als je vier honden hebt. (we kregen een kleine Opel aangeboden. Enorm attent en fijn uiteraard. Maar dit zou inhouden dat we ongeveer anderhalve aanhanger erbij moeten huren om alle bagage en honden mee te kunnen nemen.)

Maar verder hebben we genoten. Een enorme grote tuin (1500 vierkante meter), volledig omheind en een piepklein huisje (voormalige bakkerij) in het midden waar we met de hele roedel net in pasten. Het was natuurlijk altijd even spannend hoe het met Nina zou gaan.

Ze zou voor de eerste keer los kunnen als alles goed zou gaan. Aangezien ze en doof en praktisch blind is waren we wel goed voorbereid. We hadden allerlei belletjes gekocht en vastgemaakt aan haar halsband. Zo konden we goed horen waar ze zat. Hier waren we zo enthousiast over dat we dit ook maar voor Cleo hadden gedaan. De tuin is omheind met een gaas gedeelte en met een hek gedeelte. In theorie kan Nina daar niet doorheen, maar ik weet ….dit zegt niks. Nina is echt een schrielkipje dus we kregen de tip om een tuigje te kopen en daar doorheen een pollepel vast te plakken. Met tape. Zo zou ze altijd tegengehouden worden door de pollepel. Het werkte prima, ik denk alleen wel dat onze Franse plattelands buren heel gek hebben opgekeken toen zij bij ons aan het hek stonden en toegeblaft werden door een hondje, met een kattenbel om en een pollepel op haar rug.

Afijn, na een dag of twee, wij waren inmiddels geïnstalleerd en we dachten: “we gaan ervoor”. Nina mag los. Dat ging prima. We werden wel een beetje gek van al die klingelende belletjes maar goed. Je kon goed horen waar ze zat dus het werkte wel. Het eerste wat ze deed was het hele hek inspecteren. Daar is ze ongeveer 3 dagen mee bezig geweest. Het was hilarisch om te zien. Zij, met dat kleine, ranke lichaampje , voorop (kleine generaal) en Cleo, met haar volslanke billen, er achteraan (grote generaal). En daar gingen ze. De podenco inspectie dienst. Nou het hek was goedgekeurd. Ze konden er allebei niet doorheen of onderdoor.

Op een half uurtje rijden ligt er een gigantisch, prachtig mooi natuur stran achter de duinen. Prachtig. En geen kip te bekennen. Wij zaten daar op de hele warme dagen praktisch in ons eentje. Voor ons ideaal, want wij willen het liefst onze honden altijd meenemen. En in de loop der jaren hebben wij ons dan ook tot een zeer professioneel honden strand brigade team ontwikkeld.

Mijn vriend kan in 1 kwartier tijd een tentenkamp opzetten met genoeg schaduw, zon en wind voor 4 honden en 2 volwassenen. Wij bouwen zelfs een eigen stenen ophoging waar de drinkbakken van de honden op staan. (Dat is mijn enige taak, verder mag ik niet zo veel doen anders loop ik in de weg). Ik moet ook eerlijk bekennen dat het niet super ingewikkeld is. Maar goed, ik ben er enorm trots op vandaar deze kleine ode aan mijzelf in de column.

We hebben ook van alles bij ons. Genoeg eten en drinken voor 3 dagen. Handdoeken, hoedjes, petjes, koekjes, speeltjes. Noem het en het is aanwezig. En voor die honden is het geweldig. Ze wisselen op hun eigen tempo zon, wind en schaduw af. Jim gaat soms in de zon liggen en als het te warm wordt loopt hij zelf even naar het water. Hij gaat dan tot aan zijn buik in het water en dan zakt hij door zijn poten. Een soort drijvend eilandje. Heel effectief.

Wat mij ook opviel, er is altijd 1 hond die wakker is. Volgens mij heeft die dan waakdienst. Ik weet niet of het echt zo is, maar het leek er wel op. Toen er dan ook een keer een verdwaalde voetganger op meters afstand bij ons voorbij kwam lopen ging Jim heel stoer voor de tent staan. En ook een beetje stoer nakijken zo van: “He, wat moet dat hier?”. Wat ik heel grappig vond, want als er 1 bange poeperd in de groep zit is het Jim. Maar goed, dat houden we maar even voor ons niet waar?

Verder hebben we genoten. We hebben niet hele, gekke ingewikkelde dingen gedaan. We zijn vooral heel veel met z’n allen bij elkaar geweest en dat was heel fijn. Het weer in Normandië is prima te doen. Dus we konden ook naar een stadje toe met onze honden. De temperatuur was niet heel erg hoog dus dat was prima te doen.

We hebben trouwens nog iets heel grappigs meegemaakt. Blijkbaar zijn we nogal een attractie met onze 4 honden (van groot naar klein) plus een heel lange man en een klein vrouwtje, want wij zijn op onze beurt ook weer op de foto gezet. Sta je met z’n allen één of andere super oude burcht te bekijken en waar maken ze foto’s van…..? Onze honden. De gids kon er niet om lachen.

Misschien toch een leuk idee om volgende keer een PodoncoWorld t-shirt te dragen op dit soort momenten. Beetje gratis reclame kan nooit kwaad natuurlijk voor onze podenco’s toch?

Ik hoop dat het leuke column is geworden ondanks dat die wat later verschenen is door alle pech.

We hopen nog op een paar mooie nazomerse dagen in Nederland zodat de vakantie niet zo heel snel naar de achtergrond verdwijnt.

Voor nu,

Groeten van Ampa en een poot van Jimi, Cleo, Donna en Nina.

 

Ampa september I

dogstars