nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

 

Hoi Allemaal,


We hebben weer veel avonturen beleefd en leven ook enorm mee met de vreselijke strijd in de Oekraïne. We hebben op het werk ook een plekje gemaakt waar mensen een kaarsje kunnen opsteken voor iedereen die het zo hard nodig heeft.

Wat het nu ook zo bijzonder maakt is dat Willy zeker nu in deze tijd een grote steun is voor iedereen die bij ons in de open kapel komt, omdat Willy ervoor zorgt dat mensen even alles los kunnen laten. Dat vind ik een ontzettend mooi gebaar en het doet me heel goed om te zien dat hij niet alleen voor mij zo ontzettend speciaal en belangrijk is maar ook voor nog vele andere mensen.

 

Afgelopen weekend hebben we samen iets heel bijzonders mogen doen. Ik had een fotoshoot gewonnen in 2020 maar door corona kon dit niet doorgaan. Nu afgelopen zaterdag was het eindelijk zover, heel erg leuk maar tegelijkertijd ook erg spannend. We gingen richting Eindhoven en het weer was mooi dus dat was al super. Eenmaal aangekomen, werden we hartelijk ontvangen ik had mijn vriendin meegenomen.

Het begin ging super goed. Willy durfde goed op de toch wat gladde vloer te komen en ook vond hij het wel goed om samen met mij op de foto te gaan. Ik was enorm trots op hem, maar ineens was het genoeg voor hem dus zijn we uiteraard direct gestopt want als ik merk dat het voor Willy genoeg is, wat we ook doen of waar we ook zijn, dan is dat een pas op de plaats.

We kregen wat te drinken en na een tijdje konden we de foto's bekijken en uitkiezen. Één kregen we cadeau en uiteraard heb ik foto's bijbesteld. Ook daar waren ze onder de indruk van Willy en ik vertelde mijn verhaal hoe Willy en ik bij elkaar zijn gekomen. Ze vonden het ontroerend en ik merkte toen ik aan het vertellen was hoe enorm gelukkig ik ben met hem en dat we zoveel dingen samen kunnen beleven. Op de terugweg ging hij lekker languit liggen, er volgde een diepe zucht. Wat was het een geslaagde middag!


Afgelopen maandag zou ik op mijn werk gehuldigd worden voor 12,5 jaar jubileum. Ook weer heel leuk! Maar ook spannend! Helaas liep deze dag totaal anders. Toen we wilden vertrekken kwam ik er opeens achter dat ik mijn portemonnee miste, ik raakte daarvan zo in paniek! Willy voelde me direct aan en door zijn steun kon ik de winkel bellen waar ik het laatste was geweest. Helaas hadden ze niks gevonden. Toen maar de nodige maatregelen treffen om toch alles veilig te stellen.

Ik had het er heel moeilijk mee en snapte er ook niks van, want ik ben iemand die altijd heel goed oplet en nu was dit dus anders gegaan. Gelukkig kon ik goed alles terug halen en kwam ik erachter dat ik in plaats van mijn portemonnee in de tas te doen, mijn portemonnee langs de tas had gestoken. Bij de kassa Willy bleef met zijn snoet op mijn knie liggen. Dit gaf me ondanks de narigheid enorm veel kracht.

Ik dacht na een tijdje, ik ga toch nog eens de winkel bellen en dat is echt een goeie ingeving geweest want de winkel was bereid om camerabeelden te bekijken en ik kon precies aangeven hoe laat we daar waren geweest. Na enkele heel spannende minuten, die voor mij wel uren leken te duren, kwam het goeie bericht dat mijn portemonnee inderdaad was blijven liggen en de caissière had hem weggelegd met een briefje erop.

Ik was zo ontzettend blij en toen kwam bij mij na de spanning, de ontlading.

Mijn man was zo lief om de portemonnee meteen te gaan ophalen en ik ging met mijn 3 honden een heel eind wandelen. Even ontspannen met onze boys deed me enorm goed. Toen we thuiskwamen gingen alle boys lekker languit chillen op de bank.


Woensdag hebben Willy en ik gewerkt en daarna lekker samen gewandeld en in de middag toen we thuis waren zijn we met zijn allen nog een hele fijne ontspannen wandeling gaan maken. Ook hebben Willy en ik nog paar oefeningen gedaan, want binnenkort moeten we weer op ons jaarlijkse examen om te kijken of we nog goed samenwerken. Ik besef elke dag dat ik zeer gelukkig ben en vooral dankbaar mag zijn met zo'n geweldige lieve dappere Buddy hulphond!

De liefde die ik voor hem voel is bijna niet in woorden uit te drukken en ook het enorme respect wat ik voor Willy heb, want ik zal het never nooit vanzelfsprekend vinden! We hebben samen nog zoveel te doen en het allermooiste blijft om te voelen en te zien hoe Willy en ik samengroeien, zoveel samen meemaken en de dingen die op ons pad komen beleven. Er is nog iets heel bijzonders wat we samen gaan doen, maar daarover vertel ik de volgende keer meer.


Ik wens jullie allemaal alle goeds, zorg goed voor elkaar en heb aandacht voor elkaar want dat kost niets, maar is zo ontzettend belangrijk. Zeker nu in deze intens verdrietige tijd met het leed in de Oekraïne.


Lieve Groet van ons

Ineke & Willy

Romeo & Tibbe

 

c2

dogstars