nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Column Ineke 

Zoals velen van jullie van weten ben ik Willy een Buddy hulphond van mijn bazinnetje Ineke. Ik wil graag met jullie delen hoe dit is gegaan. Je wordt echt niet zomaar een Buddy hulphond. 

Ik was een Spaanse zwerfhond en zat in de shelter, toen ik het goeie nieuws te horen kreeg. Ineke had interesse in mij om te onderzoeken of ik geschikt zou zijn te maken als hulphond. Wat was ik blij. In september 2015 was het zover, ik mocht naar Nederland komen. Eerst in een opvanggezin, zodat ik al wat kon wennen aan het leven in Nederland. Ineke kwam op bezoek en al meteen nadat wij elkaar zagen was het liefde op het eerste gezicht. Ik werd bedolven met lieve woordjes en knuffels. Op 5 December was de grote dag. Ik mocht bij Ineke gaan wonen. Daar maakte ik kennis met 2 kleine huisgenootjes en dat verliep heel goed.

Midden December kreeg ik mijn hulphondendekje om met de letter L erop.  Ik was natuurlijk nog een leerling en vanaf die tijd mocht ik al overal mee naar toe. Het was heel spannend. Maar ik vond het superleuk en kreeg heel veel bekijks en aandacht. Dat was leuk, maar ik moest leren om op het vrouwtje te letten en de aandacht te negeren. 

We gingen echt overal naar toe om te oefenen. Daar zaten ook flinke uitdagingen bij, maar ik kreeg steeds complimentjes van Ineke dat ik het zo goed deed. Ook van onze trainster die 1x per maand ons les kwam geven. Wij kregen ook huiswerk, want we moesten veel zelf doen en oefenen. Dat was zeker niet altijd makkelijk maar we gingen er allebei 100% voor!

Eind Augustus 2017 zijn we op teamtest gegaan. Wij slaagden in een keer en toen mocht mijn letter L eraf en was ik klaar met mijn training. Wat waren wij trots op elkaar en de liefde voor elkaar groeide nog meer. We hebben dit samen goed gevierd want wat waren we trots op elkaar en onze liefde voor elkaar.

Mijn vrouwtje heeft soms hele zware pijn aan haar hoofd en voelt zich dan heel ziek. Dan ga ik dicht bij haar liggen net zolang totdat de pijn minder wordt. Zelf heb ik ook een zware tijd gehad. In 2018 moest ik onder narcose voor een behandeling en daar kwam ik wat naar uit. Ik was daarna heel bang en Ineke was daar zeer verdrietig om. Zij heeft mij goed geholpen om hier doorheen te komen. Stapje voor stapje, gingen we samen weer op pad in het tempo wat ik aan kon. Al snel ging het weer beter met mij. 

We hebben ook meegewerkt aan een boek over hulphonden en we hebben in mijn geheim en de story gestaan. Wij ik heb een Award gewonnen omdat ik een held ben voor Ineke. Ineke, wat waren wij trots.

Op maandagochtend ga ik ook altijd mee naar het vrijwilligerswerk. De cliënten daar zijn zo blij als ze mij zien, maar ze mogen mij niet aaien wel naar mij kijken. Dat maakt ze al zo blij. Er zijn zelfs mensen die komen als ze weten dat ik er ben.

Wij gaan ook samen shoppen. Dan moet ik extra opletten, want als het druk wordt dan let ik goed op Ineke. Als mensen te dichtbij komen dan zorg ik ervoor dat ze op afstand blijven. Dat doe ik op een nette manier hoor. Ik sta of lig dan zo dat er genoeg afstand blijft voor ons. Mocht het nodig zijn kan ik ook op commando blaffen dat is me geleerd.

Als ik merk dat het vrouwtje me nodig heeft dan leg ik mijn snuit op haar knie of gaat voor haar liggen en dan knuffelt ze mij en hebben we samen een diepe verbinding. Het is vaak zo waar Ineke is, daar ben ik. Soms blijf ik ook weleens even thuis samen met mijn 2 huisgenootjes, maar ga het liefste met Ineke mee want we horen bij elkaar en voelen elkaar feilloos aan.
En het allerbelangrijkste, ik maak het leven van Ineke mooier en Ineke maakt mijn leven zoveel mooier.

Tot de volgende keer liefs Willy