nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Aylin, een kleine  Podenco mix stapte op 20 maart uit de bus in Tilburg. Tot die tijd kende ik haar alleen van foto's en video's. Wat vond ik haar klein en ze leek zo breekbaar. Ik wist uiteraard wel dat ze klein was maar toch. Van de video's uit Spanje hoorde ik in hoe haar naam werd uitgesproken vooral Leen of Lien waardoor ik besloot haar Leentje te noemen. Hier luisterde ze ook gelijk naar.

In de auto maakte ze een rustige indruk en thuis haar eerst in de tuin gelaten samen met de andere honden ter introductie. Dat ging heel goed, Leentje verstaat en spreekt de hondentaal heel goed en gedroeg zich voorbeeldig ook toen ze met de anderen naar binnen ging.

De eerste dagen waren zowel voor haar als voor mij een ontdekkingsreis. Leentje was best wel heel erg druk met het verkennen van haar omgeving, kijkend of ze ergens op kon springen. Als wij haar niet in de gaten konden houden ging ze in de bench om vallen te voorkomen. Ook de tv en aquarium hadden haar aandacht. Aan het einde van de week werd dit gelukkig minder. De verkenning was afgelopen. Spannend waren ook de katten hier in huis. Zij lopen gelukkig niet weg. Het duurde even tot Leentje begreep dat ze alleen moest snuffelen en ruiken. 

Omdat pas geadopteerde dieren niet zoveel prikkels mogen krijgen wandelde ik heel korte stukjes met haar, ook de zindelijkheid was meteen al perfect. Ze heeft een goede conditie en inmiddels loopt ze alle wandelingen mee. Ook de lange van 1,5 uur. Ik ontdekte na een paar dagen dat ze een echte linksloper is, dan blijft ze bijna altijd keurig naast/achter mij lopen. De andere honden lopen één rechts en één links.  De andere hond Plushka die ook links loopt is ook slechtziend. En Leentje daar dan als ukkie tussen.

Het viel op dat Leentje heel langzaam eet, ze heeft nog heel weinig tanden en kiezen. Toch eet ze met smaak en lust alles, als ze er maar de tijd voor krijgt.Wat ook opvalt is dat het slapen steeds beter wordt, vlak na haar komst leek ze soms diep te slapen maar als er maar iets gebeurde -geluid of beweging- was ze meteen weer helemaal in staat van paraatheid.

Het vertrouwen in het regelmatig opvolgen van gebeurtenissen op de dag geven haar structuur en veiligheid. Nu bijna vier weken verder ontpopt zich een lief bij de hand dametje die haar plaats weet maar ook slim is en haar plaats verovert in huis en alle harten. En zoals we allemaal weten zal ze zich nog verder ontwikkelen en aanpassen en nog meer vertrouwd raken met haar nieuwe plek en kunnen genieten.