nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Column Trudi Ooms

We zijn afgelopen week een weekje naar Texel geweest met de honden. Texel is een heerlijk hondeneiland. Als het even kan gaan we hier twee à drie keer per jaar heen. We huren altijd hetzelfde huisje want daar mogen meer dan twee honden mee. 
Het is een heerlijk huisje, van alles voorzien en het ligt aan het begin van een bos dat overgaat in een duinopgang. Idealer kan het niet. 
Echter is de reis er heen altijd nogal stressvol. Of eigenlijk begint dat al de dag ervoor. De honden hebben het meteen door als ik ga pakken. Al denk ik dit toch zo nonchalant en sneaky mogelijk te doen, het is alsof ze het ruiken. 
Boven wordt alles ingepakt maar volgens mij is het openen van de rits van de koffer al een signaal dat zegt, Yes!! Vakantie. Piepen en blaffen jongens. Zo hard als we kunnen. 
Het is zelfs zo erg dat de buren vragen of we weer lekker op vakantie gaan. Met de nadruk op lekker. Dat lekker slaat dan zeer waarschijnlijk op hunzelf. Lekker een weekje rust. 

Net voordat we weggaan wordt de auto pas geladen. Zodra de koffer de trap af gedragen wordt breekt de hel helemaal los. 
Ze nog even uitlaten voordat we vertrekken eindigt steevast met armen die gevoelsmatig een halve meter langer zijn van het in één streep naar de auto trekken zonder dat er geplast wordt. 
De groten gaan in de achterbak en de kleintjes zitten naast de koffer op de achterbank. De tassen zitten tussen de voorstoelen en achterbank gepropt. Handdoeken liggen plat, in een stevige zak die zorgvuldig dicht getaped is, onder het hondenkussen in de achterbak. Het hondenvoer ligt onder de tassen anders beginnen ze er onderweg alvast aan. 

Het pakken van de auto gaat volgens een behoorlijk strak systeem zodat alles mee kan en de honden genoeg ruimte hebben. Ik rij altijd want mijn stoel moet een eind naar voren dus daar passen dan weer twee tassen achter. 
Als de honden uiteindelijk ingeladen zijn loop ik nog even terug naar huis om te checken of we niets vergeten zijn en om het alarm erop te zetten. Ik hoor ze binnen tekeer gaan als gekken. 
Als ik vervolgens instap blaffen ze alle vier op hun hardst. 
Vol goede moed rij ik weg om bij de eerste bocht hysterisch te gaan gillen. Dot heeft het raam geopend met haar gespring en ik ben de centrale vergrendeling vergeten te controleren. Met hartslag tweehonderd vervolgen we onze weg. Angstvallig iedere twee minuten de vergrendeling checkend. 
Na tien minuten begint partner te schreeuwen dat de honden stil moeten zijn maar dit werkt uiteraard averechts. Ik probeer het dan een beetje te sussen door te zeggen dat het blaffen bij Alkmaar, honderd kilometer verderop, vanzelf wel stopt. 
Bij Alphen aan den Rijn hijgen ze zich alle vier een ongeluk waardoor de lucht in de auto niet te harden is en wij beiden een zeurende hoofdpijn op voelen komen. 

In den Helder aangekomen hoeven we gelukkig maar tien minuten op de boot te wachten want zo gauw als we stilstaan begint het geblaf opnieuw. 
Yip is misselijk ondanks zijn reistablet en begint te kokhalzen. Voor partner het signaal om een plastic zak te grijpen uit het Dashboardkastje (standaard uitrusting bij het inpakken van de auto) want als hij ergens niet tegen kan is het kots dus zit hij ook gezellig mee te kokken met een grote gele Jumbo tas voor zijn snufferd. 
Ik durf niet naar de inzittenden in de andere auto’s om ons heen te kijken en probeer een zo “relaxed” mogelijk gezicht op te zetten. 
Het is bloedheet in de auto en ik probeer mijn jas uit te trekken maar de rits gaat niet helemaal  open dus ik moet een soort uit mijn jas stappen waardoor het eruit ziet alsof ik achter het stuur mijn broek aan het uittrekken ben. 

De hele week is het prachtig weer en hebben we veel gewandeld. De honden hebben een top vakantie gehad. Waren ze niet lekker buiten aan het ravotten dan lagen ze wel uitgeteld op de heerlijke grote relax bank. En wij? Wij zaten in een ongemakkelijke stoel een blikken kont te krijgen en keken ernaar. 

Vrijdag zijn we terug gekomen en zaterdag begin ik meteen met een avonddienst en wat kijk ik daar naar uit. Heerlijk! Gewoon even lekker rustig bijkomen van een weekje vakantie. Ik heb die vervelende avonddienst dubbel en dwars verdiend.