nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Column Trudi Ooms

Helaas geen vrolijke column deze keer. Het gaat over Floss, onze allereerste adoptie hond via Podencoworld. 
Floss is een mix Podenco Orito en een Podenco Portugues. Floss heeft een vreselijk verleden waar ik al eerder over geschreven heb maar na jaren, ja u leest het goed, jaren van veel geduld en liefde is hij uitgegroeid tot een fijne huishond. Zijn trauma’s zijn nooit helemaal verdwenen en hij is wat over-beschermend. 
Zijn lust en leven is zwemmen. Als hij los loopt is geen sloot veilig. Het liefst gaat hij voor de meest gore moddersloot. Echter twee maanden geleden begon hij ineens, rechtsachter wat mank te lopen. We dachten dat hij zich misschien verstapt had en deden het een paar dagen rustig aan met hem. Echter na een week was er nog geen verbetering en zijn we naar de dierenarts gegaan. In eerste instantie werd gedacht aan een verstuiking want de spieren op zijn rug stonden helemaal strak. Hij kreeg medicatie en mocht twee weken even helemaal niets. Wat op zich enorm moeilijk was want houdt een Podenco maar eens rustig. 
Helaas was er na twee weken nog geen verbetering dus weer terug naar de dierenarts. Hij kreeg een lichte sedatie om foto’s te kunnen maken. Ik dacht zelf aan een hernia. Floss werd weer bijgebracht en in de spreekkamer wachtte ik op de uitslag. Ik zag al aan het gezicht van de dierenarts toen ze binnenkwam dat het niet goed was. Aan het einde van zijn laatste ruggenwervel was door kraakbeen een zogeheten brug gegroeid. Oorzaak niet bekend. Zou kunnen zijn door de mishandeling in zijn jeugd. Floss is nu acht jaar dus het heeft jaren kunnen woekeren. Ik dacht dat wordt een operatie maar helaas lopen er inmiddels zenuwen doorheen waardoor het inoperabel is. 

image2

Floss staat nu twee weken op zware medicatie waaronder zware ontstekingsremmers en een op morfine gebaseerde tablet die hij drie maal daags moet innemen. De bijwerkingen zijn onder andere sufheid waardoor het beeld, voor mij als leek, vertekend wordt omdat ik mij constant afvraag lig je nu de hele dag op je sofa omdat je suf bent of ben je beperkt door die aandoening.
Aanstaande dinsdag wordt er begonnen met een speciale fysiotherapie om zijn rugspieren los te krijgen.
Volgens de dierenarts beperkt hem dat op dit moment het meest. 
Ik zie er erg tegenop omdat Floss het al eng vindt om geborsteld te worden. Gelukkig is de therapeute een vrouw want een man komt al helemaal niet aan hem. Deze zou meteen zelf door kunnen naar een therapeut. 
Mocht de medicatie en de therapie niet aanslaan dan is de laatste optie een Corticosteroïden injectie. 
En mocht dat niet aanslaan........daar willen we nog helemaal niet aan denken. 

We hopen en duimen dat er verlichting voor hem komt en dat hij straks weer lekker in de meest gore sloot mag zwemmen. 
Zijn leventje is slecht begonnen en hij verdient het niet om ook slecht te eindigen. Vooralsnog gaan me dinsdag eerst de strijd aan met fysiotherapie. Hij heeft al kennis gemaakt met Romy, de therapeute en is al omgekocht door de baliemedewerkster Katja met een hondenworstje. 
We gaan ervoor Floss. Je bent een vechter en wij vechten met en voor je!