nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Wij laten de honden altijd uit aan een parallelweg van de ringweg die rond ons dorp loopt. Wij wonen aan de ringweg dus het is even oversteken en je loopt langs de weilanden. Maar sinds een paar jaar staat er aan het einde van deze parallelweg de moskee. Nu is het op vrijdag altijd reuze druk met auto’s vanwege diverse gebedsdiensten dus wandelt het dan nooit echt relaxed. Maar naast de moskee ligt een mooi groot grasveld met brede sloot waar ze heerlijk los kunnen lopen. Behalve op vrijdag. Te druk vanwege het autoverkeer dus. 

Maar aangezien ook de moskee hard getroffen is door de Coronacrisis en daardoor gesloten is, is het voor de honden ook op vrijdag feest. 

Floss rent daar eerst een paar keer het veld rondt en is dan niet meer uit de sloot te slaan. Yip rent wat suf tussen mij en de baas heen en weer in de hoop dat hij een verdwaald koekje kan scoren. Dot kan niet los lopen vanwege haar jachtinstinct gecombineerd met haar doofheid, maar graven is haar lust en haar leven dus die taalt niet naar rennen die graaft totdat ze, als ze zou kunnen horen, Chinees hoort praten. 

En Siep, zij eet eerst een kilo gras, dan wil ze in het gat dat Dot met veel moeite in de droge grond heeft gegraven, een tien keer “niet doen!” volstaat om haar te doen ophouden nadat ze mij eerst beledigd heeft aangekeken. Vervolgens rent ze een klein rondje om dan in de sloot te gaan staan om een liter slootwater naar binnen te lebberen. Siep is niet zo van het bewegen of zich moe maken. Tot afgelopen vrijdag. Wat ik volledig gemist had was dat het moskeebestuur, vanwege de bijzondere omstandigheden door de Coronacrisis, verzocht heeft om tijdens de ramadan gebedsoproepen te mogen doen via luidsprekers aan de buitenkant van de moskee. Met name ook omdat de moskee niet gebruikt kan worden voor diensten. En door het college van B&W was hiervoor tijdens de ramadan en alleen op vrijdag toestemming verleend. Niets van meegekregen. 

Siep staat net in het water als de imam met het gebed begint. Nou, toen heeft ze bewogen hoor. Van schrik zette ze het op een rennen. Ze was alleen even vergeten dat ze in de sloot stond. Ze heeft de hele sloot uitgerend. Aan het einde van de sloot gekomen, daar waar een luidspreker hangt, is ze eruit geklommen om als een idioot mee te gaan huil blèren met de Imam. Dat vond ik toch net iets te oneerbiedig want ze kwam bijna boven het geluid uit. 

Pikzwart van de modder heb ik haar aangelijnd en zijn we snel naar huis gegaan. Na een bad heeft ze verder de hele middag liggen snurken. 

Volgende week vrijdag gaan we maar weer op dat tijdstip. Ze moet namelijk twee kilo afvallen. Siep 

image0a