nl en es
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

Ik ben een Podenco die buiten niet bang is en graag op onderzoek uit gaat. Dat hadden Reiny en Carel al snel in de gaten. Nadat ik gewend was aan mijn nieuwe woonomgeving mocht ik naar de speeltuin in Vlaardingen.

Na ruim 3 jaar asiel voor het eerst weer los lopen in de natuur. Al die honden die daar lopen zijn wel spannend. Maar ik vond het wel fijn om ff te kunnen rennen. Wij zijn daar meerdere keren terug geweest. Samen oefenen door aan de zijkant te lopen, dan riep Reiny mij telkens. Als ik kwam kreeg ik wat lekkers. Voor die test was ik geslaagd.

Op Facebook zag Reiny dat iemand met Podenco’s los liep in Heemstede in een afgesloten bosperceel. Dat was het volgende doel. Wat vond ik het daar leuk. Ruimte en zoveel geurtjes. Lekker rennen met andere honden, zonder mij opgesloten te voelen. Ik had het enorm naar mijn zin. Carel en Reiny waren druk bezig om mij te volgen op de tracker. Tja ik liep af en toe bij ze, maar ging ook mijn eigen gang. Ja ze leerde door deze praktijk snel hoe de tracker werkte. 

Op een gegeven moment waren zij mij aan het roepen, maar ja ik liep gezellig mee met een mevrouw en haar hond waarmee ik in het begin al had gespeeld. Tja dan ga je toch niet komen als ze je roepen. Door de tracker wisten ze mij te vinden en was ik blij dat zij er ook weer bij waren. Door het loslopen in zo’n omheinde omgeving kreeg Reiny steeds meer vertrouwen in mij. Logisch toch ik kom graag terug voor wat lekkers. Maar ja soms zijn er dingen die te spannend zijn.


Na wat oefensessies mocht ik ook los lopen in park Arendsdorp. Wat een feest zo dicht bij huis los. Eerst was het wel spannend en bleef ik dicht bij Reiny lopen, maar na een paar keer ging ik onder de struiken op zoek naar muizen. Hoewel ik haar nog rook en hoorde was Reiny niet blij dat ik een uur onder de struik bleef ruiken en graven. Ja jammer voor haar, ik heb genoten.

Ook in Clingendael mocht ik los lopen. Daar is het veel groter en kon ik het pad van de eekhoorn volgen. Lekker speuren met mijn mooie neusje. In Clingendael kon Reiny mij weer sneller aan de lijn krijgen als zij naar huis wilde. Dus wij gingen steeds vaker naar Clingendael. Iedere dag is het weer een feest als de riem af gaat en ik mijn eigen spoor mag volgen. Ze roept mij regelmatig en als ik dan kom krijg ik wat lekkers. Maar ja ik ben en blijf een Podenco en dan heeft ze de tracker nodig om mij op te sporen. Maar verder dan 100 meter loop ik niet weg.