nl en es
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

De vorige keer heb ik jullie verteld over de bank op en af. Nu over mijn angst voor de trap.

 

Ik woon sinds ik geëmigreerd ben in een bovenhuis. Een mooie grote woonkamer dus ruimte genoeg voor mij. Om mijn behoeftes te doen, moet ik wel de trap af en later weer op. Het halletje waar je binnen komt is heel klein. Ik heb nauwelijks ruimte om te draaien als de deur open of dicht moet. Daar hou ik echt niet van, ik wil ruimte. Als je naar boven kijkt zie je niet waar het naar toe gaat, heel eng allemaal. Ik durfde dus niet naar boven te lopen. Laat staan naar beneden. Carel droeg mij telkens de trap op en af. Dat was ook echt niet fijn, maar ja ik moest toch plassen en zo.

Reiny heeft, op advies van de nazorg, veel pogingen gedaan om mij de trap op te krijgen na een wandelingen. Mijn pootjes erop zetten en op de volgende stap een stukje kip of iets anders neerleggen, maar ik durfde echt niet naar boven. Ze konden mij verleiden wat ze wilden het werkte niet. Dus ja dan tilde Carel mij maar weer op. Als ik in het halletje zat te wachten op mijn lijn, dan vond ik het uiteindelijk iets minder eng worden. Enge dingen wennen als je het iedere dag moet doen.

Maar er moest wel iets gebeuren want Reiny kon mij, met mijn 18 kilo, niet zo goed de trap afdragen. Ze was bang dat wij samen zouden vallen. Dus na alle mislukte pogingen zei Reiny: "Vera ik ga je niet meer naar boven dragen, wij gaan samen naar boven lopen". Dus toen wij terug kwamen van de wandeling ging Reiny alleen naar boven. En ik nu? Ik durf echt niet. Gelukkig kwam ze snel zonder jas en schoenen weer naar beneden. 

Ze ging achter mij staan en zette mijn voorpoten op de 1e stap. Daarna zette ze mijn voorpoten een voor een op de volgende stap. Toen waren mijn achterpoten aan de beurt. Gelukkig stond ze stevig achter mij, zodat ik niet kon vallen. Al bibberend ben ik stapje voor stapje hoger gekomen. Na de bocht zag ik de gang. "Nog een heel klein stukje" zei Reiny. Pfff ik wist niet hoe snel ik naar de bank moest lopen. Reiny was heel trots op mij en ik kreeg lekkere kip als beloning.

IMG 2666

Vanaf dat moment zijn wij samen iedere dag zo naar boven gegaan. Als ik de gang zag, dan wilde ik wel. Het laatste stuk liep ik dan zelf. Zo liep ik iedere dag meer stappen zelf. Ik was heel trots dat ik dat durfde. Nadat ik de trap zelf op liep zijn wij gaan oefenen met de trap af, terwijl Reiny voor mij stond. Ik vond het tillen niet fijn meer, dus trap af heb ik heel snel geleerd. Eerst met een sprong aan het einde, maar nu loop ik heel gecontroleerd de trap op en af. 

Volgende week vertel ik meer.