nl en es
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

De komende weken vertel ik Vera hier mijn verhaal over mijn adoptie.

Ik ben Vera en ca 4 jaar oud. Ik heb toen ik ca 10 maanden oud was onderdak gevonden in Apasa in Javea. Ik woonde daar met 2 andere dames in een kennel met heel veel andere kennels daar om heen. Het was allemaal beton en niets zachts om op te slapen en veel geblaf om mij heen. Wel kon ik droog en in de schaduw liggen. 

Mijn naam was toen nog Pantomina, maar ik werd ook vaak Neusje genoemd vanwege mijn speciale neus. Ik weet niet wat er mee gebeurd is, er mist een stukje. Ik kan nog heel goed ruiken en snuffelen hoor. Verder heb ik er geen last van. Ik moet alleen oppassen in de zon. Maar ja dat is niet zo’n probleem, ik lig liever in de schaduw.

In het asiel zat ik in het begin van een lange rij kennels en liepen er regelmatig mensen langs mijn kennel. Zodra ik iemand hoorde aankomen stak ik snel mijn koppie door de ruimte in de deur. Zo dwong ik van iedereen een aai over mijn bol af.

Wat ik helemaal geweldig vond was als ik mee mocht wandelen met de vrijwilligers. Heerlijk al die aandacht die ik dan kreeg. Helemaal leuk als we naar het terras gingen, ik vind het daar heerlijk. Kreeg ik vaak ook nog wat lekkers. Jammer dat ik niet al te vaak mee mocht, maar ja er zaten daar nog veel meer honden die ook aan de beurt moesten komen.

Tijdens zo’n uitje mocht ik fotomodel zijn. Ze hebben toen hele leuke foto’s van mij gemaakt en een kort filmpje. Ik was daarop echt veel knapper dan de foto’s van het asiel zelf. Deze foto’s en filmpje kwamen in januari op de site van Podencoworld te staan en ook op Facebook was ik te zien. Spannend hoor. Ik was in de aanbieding gezet voor een plek in een echt huis met zachte kussens. Alleen in het asiel hadden wij geen Ipad dus ik heb er zelf niets van gezien. Maar er hebben wel veel mensen naar mij gekeken, alleen konden ze mij niet op afstand aaien. Dat was wel jammer, anders had ik heel wat knuffels gehad.

Begin februari wilde Reiny en Carel mij adopteren. Maar ja dat gaat niet zo maar. Eerst een formulier invullen en dan een telefonische intake. Allemaal om te toetsen of ze wel goed voor mij zouden zorgen. Daarna zijn ze van Podencoworld ook nog naar mijn nieuwe huis geweest. Kijken of ik niet van het balkon of dakterras af kon springen. Hadden ze een zachte bank waar ik op mocht liggen? Natuurlijk moesten ze ook weten of Reiny en Carel echt wel wisten waar ze aan begonnen, want ze hadden nooit eerder een Podenco gehad en ik ben bijzonder.

IMG 2359

De volgende keer vertel ik hoe het verder is gegaan.

Veel liefs van Vera.