nlenes
LOGIN
Login of maak een account aan
Avatar
Nog geen account?

Maak een gratis account aan.

Wachtwoord vergeten? - Gebruikersnaam vergeten?

Herinner mij

logo-anbi.jpg

 

Ohana

Geboortejaar: mei 2009
Geslacht: Vrouwelijk
Maat: 55 cm of groter
Hoogte: 60
Gesteriliseerd/gecastreerd: Ja
Kan met katten: Ja
Verblijfplaats: Asiel
Land:
Spanje
Toegevoegd:
28-10-2020

Omschrijving

Asiel Tenerife (Sabine):

Ohana verblijft inmiddels ruim 5 maanden bij mij in de opvang. Ik werd gebeld dat (toen nog) Capone opeens niet meer haar zelfstandige ik was. Ze was aangevallen in de groep waar ze al jaren zonder enige probleem verbleef en de nieuwe hondjes stuurden haar continu naar de hoek. In het overvolle asiel vreesden ze voor haar leven. Zoals ik Capone kende, was ze niet adopteerbaar. Ze had geen enige interesse in de mens, liet zich niet aanlijnen , wilde nooit mee met de weinige wandelingen...ze vond het allemaal wel prima leek het. Eenmaal thuis, eigenlijk in de auto al, zag ik een heel ander hondje. Onzeker en wantrouwig, dat zonder twijfel, maar ook een nieuwsgierig en levenslustig meisje kwam naar boven. De eerste weken kwam ze binnen in huis niet tot rust, ze bleef een uitgang zoeken, vluchten, dat was haar doel. Buiten vond ze het prachtig en ging ze langzaamaan haar neusje gebruiken. Inmiddels is ze een totaal andere hond. Wanneer ik thuis kom begroet ze me kwispelend en dol enthousiast. Haar veilige bench die ik altijd open heb staan heeft ze inmiddels verlaten om lekker in de mand te liggen en ze komt me ook steeds vaker opzoeken om op bed te liggen. Ze maakt dan duidelijk dat "het mens" maar even die deur moet openen voor haar door er pal voor te gaan zitten. Dit kan ze echt heel lang volhouden...zonder te blaffen, zonder nerveus te worden, ze blijft gewoon geduldig voor die deur zitten.

Onze wandelingen zijn bijna altijd in de natuur. Ze is gek op de bergen, de vallei, maar vooral de rust. Harde geluiden, drukte of veel mensen of verkeer doe je haar zeker geen plezier mee. Ohana trekt niet aan de riem en ze heeft nul jachtinstinct. Ze luistert goed naar haar naam en kan op veilige plekken los lopen, alleen omheind want als madam het op een lopen zet...heeft ze bananen in haar oren. Zo is ze al eens 2 dagen verdwenen om dol enthousiast, springend en kwispelend naar me toe te rennen wanneer ik haar eindelijk terug vond... dus los, is een no go als het niet veilig en hoog genoeg omheind is bij haar ondanks het feit dat ze geen jachtinstinct heeft.

Ohana is gek op de auto en kan heel goed alleen thuis blijven. Ze geeft geen enkele kik, blaft niet, wordt niet onrustig en gaat gewoon lekker liggen tot je weer thuis komt. 

In deze maanden tijd werkte ik in een dierenkliniek en kwam ze vaak mee, dan ging ze in het ziekenhuis gedeelte op een kleedje in een hok rustig liggen. Ze was dan de steun voor de nerveuze hondjes die absoluut niet tot rust kwamen en met Ohana dus gelukkig wel.

Inmiddels ben ik weer op kantoor aan het werk. Sommige dagen blijft ze thuis, dat vind ze heerlijk. Andere dagen komt ze mee en ligt ze achter mijn bureau aan een lange riem om te wennen aan vreemde mensen. Wanneer er klanten binnen komen is dat spannend. Er staat een hekje dus niemand kan bij haar komen en ze kan altijd steun bij mij zoeken. Ze kijkt vaak even wie er binnen komt en gaat dan weer verder slapen. Als mensen te lang naar haar staren dan gaat ze nog wel bibberen maar ook dit gaat met de dag beter. De wandelingen hier rondom kantoor zijn niet in de bergen maar rond de boulevard en op het strand. Iedereen draagt hier mondkapjes, ook dat was even wennen, maar ook hier weer... past ze zich snel aan, laat ze alles over haar heen komen en groeit ze met de dag in vertrouwen.

Ohana is vanaf dag 1 helemaal zindelijk, ze doet alles netjes buiten op gras of zand en houdt het binnen op zo lang als maar moet... Het is zeker (nog) geen knuffelkont maar komt steeds vaker lekker in de buurt liggen nu ze me vertrouwd en ook ‘s nachts kiest ze soms mijn bed boven haar mand. Het is een omaatje maar vergis je niet, ze heeft heel wat in te halen en ze geniet zeker nog van haar wandelingen. Wat een must voor haar is...is een maatje, een andere hond of andere hondjes. Ik heb nog nooit zo een makkelijke hond gehad in de omgang met andere beestjes. In deze maanden tijd heeft ze verschillende opvang hondjes thuis verwelkomd, de katten van de buren vind ze prima en zelf het lammetje dat eventjes in huis kwam werd voorzichtig met liefde en respect begroet. Wat honden betreft...ze kan echt met alles en iedereen. Groot, klein, rustig, wild, voorzichtig, lomp, onzeker, vervelend...met alles gaat het super goed, ze loopt problemen uit de weg en speelt ontzettend graag met diegene die dat ook willen. Ik heb nog geen spanning, grommetje, snauw of wat dan ook gezien, er zit gewoon geen fouts in haar.

Voor Ohana zoeken we dus een rustig plekje, waar niet te veel visite over de vloer komt. Een veilige plek waar ze de ruimte krijgt maar waar ook zeker de nodige uitdagingen worden gegeven zodat ze verder kan opbloeien en leren vertrouwen want als ze zelf kan kiezen blijft ze gewoon in een hoekje liggen zoals ze in het begin bij mij deed. Pas toen we er verder op uit trokken, de bergen in, rustige terrasjes op, naar het strand, en zelfs een lang weekend op vakantie naar een andere eiland...zag ik dat ze meer durfde en we samen meer gingen genieten, van elkaar en van de mooie buitenwereld en al de uitdagingen! En dan als laatste maar zeker het belangrijkste want dit mist ze bij mij...een hondenmaatje of maatjes, zijn een must. 

Wie o wie gaat er van deze lieverd genieten? Ik weet zeker dat ze op de goede plek, met de nodige begeleiding,  nog veel mooier zal opbloeien en nog meer zal kunnen genieten van het echte hondenleven! Het is echt ongelofelijk om te zien hoe ze groeit, hoe ze je haar vertrouwen geeft en me inmiddels dol enthousiast en kwispelend begroet...hoe ze beetje bij beetje, na ruim 10 jaar asiel eindelijk wil en durft te genieten. 10 jaar ja...van haar 11 jarig bestaan. Maar zo zie je maar weer, het is nooit te laat. En...het kan nog beter, en daar gaan we voor want dat verdient ze zeker! 

(Input 28 oktober 2020)

Video